زمستان است، کنار آتش

2007-04-25T22:53:00.000+03:30

: با تنهاییِ قبل از مرگ فاصله‌ی چندانی نداریم فرمانده.

2007-04-15T23:33:00.000+03:30

Name : Seven Sirens And A Silver Tear
Artist : Sirenia
Album : An Elixir For Existence
Time : 04:45 min
Download : 6.5 MG

آهنگ خیلی قشنگ و ساده‌ای هستش، پیانوش خیلی خوب در اومده... راستی، بی‌کلام هست.

2007-03-10T23:52:00.000+03:30

Name : Weep
Artist : Reamonn
Album : Dream No.7
Time : 05:16 min
Download : 2.44 MB
Lyric

2007-02-09T15:22:00.000+03:30

Name : You're Beautiful
Artist : James Blunt
Album : Back to Bedlam
Time : 3.33
Download : 1.65 MB

You're Beautiful clip
Low Quality : 806 KB

My life is brilliant.

My life is brilliant.
My love is pure.
I saw an angel
Of that I'm sure.
She smiled at me on the subway.
She was with another man.
But I won't lose no sleep on that
'Cause I've got a plan.

You're beautiful, You're beautiful,
You're beautiful, it's true.
I saw your face in a crowded place,
And I don't know what to do
'Cause I'll never be with you.

Yes, she caught my eye
As I walked on by.
She could see from my face that I was flaying high,
And I don't think that I'll see her again,
But we shared a moment that will last 'til the end.

You're beautiful, You're beautiful,
You're beautiful, it's true,
I saw your face in a crowded place,
And I don't know what to do
'Cause I'll never be with you.

You're beautiful, You're beautiful,
You're beautiful, it's true.
There must be an angel
With a smile on her face
When she thought up that I should be with you,
But it's time to face the truth.
I will never be with you.

2006-12-05T23:43:00.000+03:30

خواب که می‌روی
چشمانت عجیب زیبا می‌شوند
انگار یک نفر تمام پرده‌ها را کشیده باشد و بعد
دنبال کلید چراغ بگردد...

2006-10-31T21:48:00.000+03:30

يكم: خواب‌هايت را براي كسي تعريف نكن.

2006-10-25T20:40:00.000+03:30

این آهنگ خیلی عالیه، بگیرین و گوش بدین بهش :)

2006-10-19T23:49:00.000+03:30

تا ساعت نه و نیم - ده همه چیز خوب پیش می‌رفت، اتاق تقریبا تاریک بود، به خاطر قرص‌ها خواب‌آلود بودم و یک عالمه آهنگ توی mp3 playerام بود که هنوز گوش نداده‌ بودمشان. بعد آفتاب آمد و همه چیز را خراب کرد. دیگر نه خواب‌ام می‌آمد و نه آهنگی مانده بود که گوش نداده باشم‌اش.
به هر حال آفتاب هم که نبود آن‌قدر‌ها مرگ قشنگی نمی‌شد: توی تخت‌خواب، در اثر سرماخوردگی.

2006-10-18T16:49:00.000+03:30

یک نفر برای این‌که شریک شود با من در این هوای قشنگ
:)

کجایی؟

2006-10-16T23:18:00.000+03:30

دریابید این هوای دوست داشتنی رو...

savages

2006-10-13T17:38:00.000+03:30

این را که می‌بینی اسمش دل نیست. برای دل بودن بدجوری لت و پار است...

2006-09-27T13:55:00.000+03:30

تصاعد دوست داشتن که به وضوح عددی‌ست اما از تصاعد دلپذیر عشق بگوییم که هندسی‌ست و بسیار پر شتاب...

2006-09-17T11:58:00.000+03:30

-دستاتو بیار جلو... آهان... خیس شدی که! وای شیرکاکائویی هم که شدی...! ببخشید ایمان!
-اشکال نداره آلا... من سه تا دیگه از این آستین بلندا هم دارم که جلوشون شیرکاکائویی شده... این جوری من وقت لباس پوشیدن می‌تونم بفهمم کدوم ورشون جلوشونه و کدوم ورشون پشته!
پ.ن: لباس که می‌پوشین، هیچ به این فکر می‌کنین که تشخیص طرف جلو از طرف پشت لباس برای بعضیا چه قدر ممکنه سخت باشه؟!

2006-09-12T19:59:00.000+03:30

اگه هر روز و هر شب کنار هم باشیم که نمی‌تونم همه‌ی شبا خوابت رو ببینم اما بعضی وقتا که از خواب می‌پرم بدجوری دلم می‌خواد کنارم باشی...

2006-09-06T12:14:00.000+03:30

فکر کنم اولین تفکر شبه فلسفی من مربوط به این آهنگایی بود که اول کارتون‌ها می‌دادن. یادمه یه بار که رفته بودم دست‌شویی صدای آهنگ اول کمان‌دار نوجوان اومد. من عاشق این کارتون بودم، همین‌طور هم عاشق کارتون زورو... توی دست‌شویی داشتم به این فکر می‌کردم که چه قدر خوبه که اول کارتون آهنگ هست. این‌جوری من هم به دست‌شوییم می‌رسم هم به کارتونم! بعدش این اومد توی ذهنم که ممکنه آهنگا همیشه هم مفید نباشن. یعنی مثلا ممکنه من مجبور شم سی ثانیه مونده به پایان کارتون با مامانی برم بیرون و نتونم سی ثانیه‌ی آخر رو ببینم در صورتی که اگه آهنگ سی ثانیه‌ای اولش نبود می‌تونستم کارتون رو تا ته ببینم. بعد هم به این فکر کردم که وقتی آهنگ اولش پخش می‌شه آدم هیجان‌زده می‌شه و هر چه قدر که به پایان آهنگ و شروع کارتون نزدیک‌تر می‌شه قلبش تندتر می‌زنه؛ اما ممکنه که کارتون رو این قدر قیچی کرده باشن که اون قدرا هم جالب نباشه، واسه همین آدم تحت تاثیر منفی اون هیجانات قرار بگیره...
به تناقض رسیده بودم و باید یه جوری حلش می‌کردم! چند روز بعدش نهایتا به این نتیجه رسیدم که نمی‌شه معین کرد که آهنگ اول کارتون‌ها خوبه یا بد، احساس که به بیننده دست می‌ده تحت تاثیر موقعیت زمانیی هست که توش قرار داره...
همین!

2006-09-04T19:21:00.000+03:30

می‌دانی؟ این حرف‌ها درمورد زخمی بودن و افتخار به زخم‌ها از ناکجا آمده‌اند. زخمی در کار نیست. چیزی که هست یک طناب است دور گردنم که گاهی شل و سفت می‌شود...

تب - سه

2006-08-30T00:05:00.000+03:30

دل غریبه واسه من کباب بود اون وقت تو...

تب - دو

2006-08-29T23:47:00.000+03:30

کابوس می‌بینم. دستامو می‌ذارم رو در ماشین. کمک می‌خوام. می‌خنده. ماشینای دیگه همه ساکن هستن. کسی جوابمو نمی‌ده. تهدیدم می‌کنه و دوباره می‌خنده. با گریه می‌شینم توی ماشین.

تب - یک

2006-08-29T23:45:00.000+03:30

صدای به هم خوردن دندونامو می‌شنوم. همین‌طور صدای نفس‌نفس زدنم رو. تنها چیزی که می‌تونم ببینم یه نور مهتابی هست. نور مهتابی نور اتاق بابام هست. بابام بیدار هست. ناله می‌کنم: مامان...

2006-08-27T22:37:00.000+03:30

عاقبت پیدایش می‌کنند،
درهم‌پیچیده میان ملحفه‌های خنک،
و بالشی که تنگ در آغوش گرفته است...

چهار و سی دقیقه بامداد:
مسمومیت در اثر دوز بالای عشق
خداوند ببخشاید بر او
گناهان/عشق بی‌پایانش را.

2006-08-19T19:57:00.000+03:30

چشم‌های من
این جزیره‌ها که در تصرف غم است
این جزیره‌ها که از چهارسو محاصره است
در هوای گریه‌های نم‌نم است
گرچه گریه‌های گاه‌گاه من
آب می‌دهد درخت درد را
برق آه بی‌گناه من
ذوب می‌کند
سد صخره‌های سخت درد را
فکر می‌کنم
عاقبت هجوم ناگهان عشق
فتح می‌کند
پایتخت درد را
قیصر امین‌پور

2006-08-10T21:49:00.000+03:30

پیش‌نوشت: صفحه‌ي کریت پست بلاگر که باز می‌شود عجیب دچار دلتنگی می‌شوم.چرایش را نمی‌دانم. آمدم چیزکی بنویسم، نشد.این چند خطی که پایین می‌بینید، تاریخ انقاضایش گذشته.

اینجا
توی این تاریکی
سردم است.
و او
که سرش را روی پاهایم گذاشته و کابوس بیداری می‌بیند
در تب می‌سوزد!

این‌جاست که اصل گسترش
-گسترش دامنه‌ی درد-
به سادگی اثبات می‌شود،
اگر و تنها اگر
اشک‌هامان درهم‌آمیزند.

2006-08-06T19:54:00.000+03:30

ناراحت یا هیچ چیز دیگری نبودم. تنها چیزی که دلم می‌خواست این بود که یک نفر با صدای Josh Groban وقت گفتن you are the air that I breath بگوید چشماتو ببند و بخواب عزیزم.

2006-07-30T21:52:00.000+03:30

پیش نوشت: خیلی وقت‌ها، دقیقا خیلی وقت‌ها، یادم می‌رود که با خودم قرار گذاشته‌ام اینجا فقط گاهی از غصه‌هایم بنویسم. این را هم نوشتم که شاید دیگر یادم بماند.

چهارم و پنجم دبستان که بودیم شنا جزء درس‌های اصلیمون بود. من یه عالمه خاطره از آب و استخر دارم...
تو دبستان همیشه کلاس‌های ما سی-سی و دو نفره بود. استخر مدرسه هم روی‌هم‌رفته پنج تا رختکن بیشتر نداشت. واسه همین هم همیشه رختکن گیرآوردن کلی دردسر داشت... اونایی که زرنگ‌تر بودن، دو دقیقه مونده به تموم شدن وقت به بهانه‌ي دست‌شویی یا فین دماغ(ببخشید!) می‌رفتن بیرون و خب دیگه لازم نبود معطل این و اون باشن یا هول‌هولکی لباس بپوشن و بعد ببینن روپوششون پشت و روئه... خلاصه، من چند دفعه‌ای مثل بچه‌ی آدم رفتم تو صف وایسادم، هرچند که عملا می‌رفتم ته صف؛ راستش هیچ حس خوشایندی نیست که وقتی داری لباس می‌پوشی یکی هی بگه بیا بیرون!... برای همین هم سعی کردم محیط رو بررسی کنم، دیدم تنها جایی که حریم خصوصی آدم(!) توش حفظ می‌شه، همین رختکن‌هان به علاوه‌ی دست‌شویی‌ها که بعد از تموم شدن وقت شنا تعطیل بودن و... کمد ها! کمد‌هایی که فکر کنم مکعبی بودن به ضلع نیم‌متر... شاید باورتون نشه ولی من چندین و چندبار اون‌تو لباس پوشیدم! عملیات پیچیده‌ای بود... حالا شما حساب کنین منی که تو چهارده سالگی قدم 160 هست تو ده سالگی قدم چه قدر بود و چه‌جوری اون‌تو جا می‌شدم! به‌هر‌حال، قضیه یه چیز کاملا سیکرت بود... برای این‌که حتی اگه رفقام متوجه این روش سریع و ارزان(!) می‌شدن به احتمال زیاد می‌خواستن امتحانش کنن و خب اگه ضایع عمل می‌کردن دیگه این ایده ارزشی نداشت و لو می‌رفت!
یه‌بار که مثل همیشه بعد از دیده‌بانی و عملیات اولیه رفته بودم تو کمد، صدای پا اومد...و خب، این صدا صدای پای یکی از معلما بود(نکته: دمپایی‌هایی که ما می‌پوشیدیم نرم و سنگین بود، چیزی که اونا می‌پوشیدن صندل... وخب صداشون فرق داره دیگه!)... من هم کمی تا قسمتی هول کردم و سعی کردم بی‌حرکت بمونم... اما افسوس! که یک‌باره نور شدیدی به داخل تابید وچهره‌ی معلم شنای بداخلاقمون پدیدار شد... شاید من یه‌کمی ترسیده بودم، اما ترس من در برابر تعجب اون هیچ بود! فکر کنین در یه کمدو باز کنین و ببینین یه بچه‌ی ده-یازده ساله درحالی که پاهاش چسبیده به سقف کمد و کمرش روی کف کمده خودشو چپونده اون تو...!
کلی منو دعوا کردن و تا مدت‌ها یکی مسئول این شده بود که ببینه من می رم توی رختکن یا نه!

2006-07-27T19:00:00.000+03:30

ببینید دوستان این آلای دائم‌الآنلاینی که می بینید، بله زنده است. آمد، چند خطی نوشت، پاک کرد، رفت.